(765 S. K. m. 450, 258, 79)
Dava: Görevini ifa sırasında Raşit'e silahla mukavemetten ve izinsiz silah taşımaktan sanık İbrahim'in yapılan yargılanması sonunda : Hükümlülüğüne ilişkin (Salihli Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 22.8.1978 gün ve 121/165 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil Raşit tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile dairemizce, incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi :
Karar: 1 - Müdahillerin silahtan verilen hükmü temyiz yetkileri olmadığından bu yönden ittihaz edilen hükmün de incelenmesine ait temyiz isteğinin reddine,
2 - Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, 51 ve 59. maddelerle cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak ;
A) Cezaevi firarisi olan sanık olay gecesi izinsiz silahta taşımaktadır. Bu sebeple vaki davet üzerine karakola gitmek istememiştir. Zorla götürülmek istenince kendisini bu suçların cezasından kurtarmak için görevli mağdur bekçi Raşit'e karşı ateşe başlamış, bekçinin müdahalesine rağmen tabancası ile ateşe devam ederek onu femur bölgesinden kırık yapacak ve 90 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı olayın akışını doğrulayan tanık sözleri ve doktor raporları münderecatı ile anlaşılmış olmasına göre sanığın izinsiz silah taşımak suçunun ve firarisi olduğu suçun cezalarından kurtulmak için kendisini karakola götürmek isteyen mağdur Raşit'e müteaddit kez ateş etmesi, elinin tutularak önlenmek istenmesine rağmen ateşe devam etmesi ve sonunda onu yaralaması öldürme kastını açıkça beirtmiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK.nun 450/9, 62. maddeler yerine 258/2-3, maddelerle ceza tayini,
B) Sanığın memura mukavemette bulunduğunun kabulü halinde dahi silahlı mukavemet esnasında mağdur Raşit'i tabanca ile femur bölgesinden kasten yaralamasından dolayı TCK.nun 456/2, 457, 271. maddelerle tayin edilecek ceza TCK.nun 258/2-3. maddelerle verilecek cezadan daha fazla bulunması karşısında işlediği bir fiil ile kanunun muhtelif ahkamını ihlal eden sanık hakkında daha ağır cezayı müstelzim olan TCK.nun 456/2, 457 ve 271. maddelere göre ceza verilmesi TCK.nun 79. maddesinin açık hükmü icabından olduğu halde TCK.nun 258/2-3. maddelerine istinaden daha az ceza tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı, müdahilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama isteğinin reddiyle, hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, depo parasının müdahile geri verilmesine 26.10.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy