(765 S. K. m. 442) (1412 S. K. m. 122)
Dava: Zina yapmaktan sanıklar Hanife ve Yahya'nın yapılan yargılamaları sonunda TCK.'nun 440/1-2, 80, 59 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince (4er ay 25'er gün hapis cezasıyla mahkumiyetlerine ve cezalarının 3500'er lira ağır para cezasına çevrilmesine dair (Ezine Asliye Ceza Hakimliği)'nden verilen 12.12.1978 gün ve 1978/41 esas 1978/143 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: CMUK.'nun 122. maddesi gereğince, kefalet akçasının Hazineye irat kaydına dair mahkemece verilen kararlar aleyhine ancak itiraz yoluna başvurulabileceğine ve bu hususta yapılmış bir itiraz da bulunmadığına göre, tebliğnamede (... sanık Yahya'nın tahkikatta hazır bulunmamasının hangi sebebe dayandığı kendisinden sorulmadan, hazırlık tahkikita sırasında yatırdığı kefalet akçasının hazineye irat kaydının yasaya aykırı) olduğu yolundaki görüş, temyiz incelenmesinin kapsamı dışında bırakılmıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve akdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.
Ancak;
Sanık Hanife savunmalarında, kızlarının evlendirilmesi işinden dolayı kocası ile aralarının açıldığını, zaman zaman kendisini dövdüğünü, bununla yetinmeyip çocuklarıyla birlikte evden kovması üzerine önce evli olan kızının yanına sığındığını, orada da istenmeyince diğer sanık Yahya'nın evine gittiğini, bu hususu bilen tanıkları olduğun bildirmesine göre, bu savunma üzerinde durularak sonucuna nazaran olay da TCK.'nun 442. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışmasız bırakılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğname gibi CMUK.'nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), depo paralarının geri verilmesine 08.05.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy