(765 S. K. m. 89)
Dava: Zina yapmaktan sanıklar Mustafa ve Sevim'in yapılan yargılamaları sonunda TCK'nun 441/1-2, 442. maddeleri gereğince neticeten üçer ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince hapis cezalarının 1800'er lira ağır para cezasına çevrilmesine dair (Antalya İkinci Asliye Ceza Hakimliği)'nden verilen 26.12.1978 gün ve 1978/403 esas 1978/580 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Karar: Hükmolunan cezanın nev'i ve miktarına göre duruşma isteğinin reddiyle incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Müdahil Emine'nin kocası sanık Mustafa lehine açmış olduğu ve şiddetli geçimsizliğe dayandırılan boşanma davası sonunda 05.06.1978 tarihinde kesinleşen ilamla tarafların boşanmalarına karar verildiği ve bu suretle müdahilin kocası evini terk etmesinin haklı bir sebebe dayandığı anlaşılmış olmasına göre sanıklar hakkında TCK'nun 442. maddesi ile hüküm kurulmasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanıkların suçun oluşmasına ilişen temyiz itirazlarının reddine. Ancak :
Cezanın ertelenmesi isteği bulunmayan hallerde olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmez ise de, mahkemece ertelemeye yer olmadığı yolunda da olsa bir karar verilmesine re'sen gerek görülmesi halinde, bu kararın yasal nedenlerinin gösterilmesinin Anayasa'nın 135/son ve CMUK'nun 32. maddelerinin açıklığı gereği bulunduğunun düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğname gibi CMUK'nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), depo paralarının geri verilmesine 03.05.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy