(765 S. K. m. 61, 415)
Dava: 1.2.1970 Doğumlu Sevim'in ırz ve namusuna tasaddide bulunduğu iddiasiyle sanık Şükrü'nün yapılan yargılaması sonunda sanığın eylemi sarkıntılık niteliğinde görüldüğünden TCK.nun 421/2, 55/3 ve 647 sayılı kanun 4. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezasiyle mahkumiyetine ve hapis cezasının 12 bin lira ağır para cezasına çevrilmesine dair Tavşanlı Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 29.5.1980 gün ve 980/14 E., 980/93 K. sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
Müşteki Halil İbrahim usulen davaya müdahale talebinde bulunup müdahil sıfatını iktisap etmediğinden CMUK.nun 317. maddesine göre temyiz talebinin reddiyle, incelemenin sanığın temyizine hasren yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü :
Karar: Mağdure sanığın kendisini yere oturtup donunu çıkarttığını ağlayıp bağırması ve tanık Nafiz'in gelmesi ile bırakıp kaçtığını bildirmiş mahkemece de olay bu şekilde kabul edilmiş olmasına göre, sanığın mağdureyi yere oturtup donunu çıkarması ırza geçme dışında şehevi hislerini tatmin gayesine matuf olup, henüz mağdurenin cinsi uzvunu ve başka yerlerini ellememiş ve tanığın gelmesiyle icrai hareketlerini sürdürmemiş bulunmasına göre ırza tasaddiye eksik kalkışma niteliğinde olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince ve ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydiyle tebliğname gibi BOZULMASINA, depo paralarının geri verilmesine 23.9.1980 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy