(765 S. K. m. 51, 59, 61, 448)
Dava: Öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık Hamdi'nin T.C.K.nun 448, 61, 51/2, 59; 6136 sayılı Kanunun 13, T.C.K. nun 59. maddeleri gereğince; 2 sene 2 ay 20 gün ağır hapis, 10 ay hapis, 416,60 lira ağır para cezasına mahkumiyetine dair (Amasya Ağır Ceza Mahkemesi)nce ittihaz olunan ve süresinde temyiz şartı yerine getirilmediği için temyiz tetkikatı yapılmadan kesinleşen 20.6.1979 gün ve 1979/84-124 sayılı karara havi dosya (müdahil - sanık Hamdi'nin traktörle giderken Ahmet tarafından yolunun kesildiği, durdurulmak istendiği, durmayınca, adı geçenin traktöre atlayarak Hamdi'nin başına yumruk vurduğu, zorla indirmeye kalkıştığı, bu sırada sanığın çok yakın mesafeden tabanca ile müteaddit defa ateş ettiği, ancak Ahmet'in hiçbir yara almadığı ve mahkemece de oluşun bu şekilde kabul edildiği halde, Hamdi'nin çok yakın mesafeden müteaddit tabanca atışına rağmen Ahmet'in hiçbir yara almamış olması, adı geçenin kastettiği fiilin öldürme olduğunu ortaya koyacak başkaca herhangi bir söz, davranış ve eyleminin, öteyandan, kabule ilişkin fiilin husulünü muktezi başkaca mani sebebin de bahis mevzuu bulunmaması muvacehesinde müessir fiile teşebbüs veya vukuuna işaret edilen kavgada korkutmak maksadı ile silah boşaltmak şekilde tavsifi mümkün bulunan fiilin, mücerret tabancanın öldürücü bir silah olduğundan bahisle, öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilerek, yazılı şekilde karar ittihazında isabet görülmediğinden bahisle C.M.U.K.nun 343. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı'nın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli ve 30.1.1980 tarih ve 006126 sayılı yazılı emirlerine atfen ihbar ve dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan 5.2.1980 gün ve Y.E.162 sayılı tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Sanık Hamdi'nin mağdur Ahmet'i öldürmeğe eksik kalkışmaktan T.C.K.nun 448, 61, 51/2, 59. maddelere göre iki sene iki ay yirmi gün ağır hapis cezasiyle cezalandırılmasına dair (Amasya Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen ve Yargıtaytan geçmeden kesinleşen 20.6.1979 günlü karara karşı vasıf yönünden yazılı emre dayanan C.Başsavcılığı'nın 5.2.1980 tarihli tebliğnamesi ile başvurulmuş ise de dosyanın tetkikinde sanığın mağdura karşı müteaddit kez ateş ettiği ve mağdurun babasının silahla mükabele etmesi ve onu yaralaması gibi mani sebeblerle icrai hareketlere devam edemediği açıkça anlaşılmış ve mahkemenin duruşmadan ve tahkikattan edindiği kanaatle irad ve ikame edilen delilleri takdir ederek vardığı sonuçta bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan yazılı emre dayanan tebliğnamenin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı emre dayanan tebliğnamenin REDDİNE, 12.2.1980 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy