(1412 S. K. m. 32, 135, 236, 321)
Dava: Reşit olmayan H. 'yi zorla kaçırıp alıkoymaktan, mayubiyetini müstelzim şekilde zorla ırzına geçmekten ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmaktan sanık A. kaçırma suçuna iştirak etmekten sanıklar E. ve İ.'nin yapılan yargılamaları sonunda TCK.'nun 430/1, 65/3, 416/1, 418/2, 193/2 ve 59. maddeleri gereğince sanık A.'in oniki sene onbir ay ağır hapis, beş ay hapis sanık E.'ün dört sene iki ay ve sanık İ. 'in iki sene bir ay ağır hapis cezalarıyla mahkumiyetlerine, A ve E. hakkında 31, 33. maddelerin tatbikine, 15.000 lira manevi tazminatın sanık A.'ten ve 10.000 lira manevi tazminatından sanık E.'ten alınarak müdahile verilmesine dair (Konya -Ereğilisi Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 26.12.1980 gün ve 1979/90 esas, 1980/97 karar sayılı hükmün süresi içinde duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi sanık istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. BAşsaavcılğın'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle, dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: Sanıklar E. ve İ. haklarında zorla ırza geçmeye katılmak suçundan da kamu davası açıldığı halde bu hususta hüküm kurulmaması, C. Savcısı tarafından zamanaşımına kadar mahkemeden her aman karar istenmesi mümkün görülmüş, sanık A. 'e zorla kaçırma ve ırza geçme suçlarından tayin olunan cezalardan TCK.'nun 59. maddesiyle ayrı ayrı indirme yapılması, gerekirken, bu maddenin içtima sonucu uygulanması ceza miktarı itibariyle sonuca etkili bulunmamış, ayrıca mahkemece zorla kaçırma ve ırza geçme suçlarının faili A.'ten 15.000 ve sadece kaçırmaya katılan E.'ten 10.000 lira manevi tazminatın alınarak müdahile verilmesine karar verilmiş olmasına göre, A.'e kaçırmaktan dolayı hükmedilen manevi tazminatın 10.000 lira ve ırza geçmekten dolayı hükmedilen manevi tazminatın ise 5.000 lira olduğu anlaşılması itibariyle, kaçırmaktan dolayı tayin olunan 20.000 lira manevi tazminat ile bunun karşılığı 600 lira nisbi harcın her iki sanıktan müteselsilen ve ırza geçmekten dolayı verilen 5.000 lira tazminat ile bunun karşılığı 150 lira nisbi harcın da sanık A.'ten müstakilen alınması ve nisbi ücreti vekaletin de bu esas üzerinden hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanıklar vekilleri ile sanık E.'ün (kaçırma suçundan) subüta ve vasfa ilişen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasında aynı hususa değinen savunmaları da yerinde görülmediğinden reddine. Ancak;
Sanık A.'e her iki suçtan dolayı hükmedilen ağır hapis cezalarının miktarları gözönünde tutularak TCK.'nun 33. maddesinin yalnız zorla ırza geçmekten tayin olunan cezaya hasrı gerekirken içtimaen verilen cezaya teşmil edilmesi yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazı ile durşumalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde ise de; CMUK.'nun 32... maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu cihetin düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, sanık A.'in TCK.'nun 33. maddesi gereğince 8 sene 9 ay yasal kısıtlılık halinde bulundurulmasına karar verilmek suretiyle hükmün sanık A. hakkında düzeltilerek sanık E. ve eİ. haklarındaki zorla kaçırmaya iştirak suçundan verilen hükmün de doğrudan doğruya tebliğname ve mütalaa gibi ONANMASINA, (...).
Sanık E.'ün konut dokunulmazlığını bozma suçundan temyizine gelince :
Sanık hakkında 8.1.1980 günlü ek iddianame ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan da kamu davası açıldığı halde CMUK.'nun 135 ve 236. maddeleri hilafına ek iddianame okunup sorgusu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları ve tebliğname içereği bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, (...) 20.5.1981 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy