(765 S. K. m. 59, 258)
Dava: Görevli memura direnmek ve saldırgan sarhoşluktan sanık Ali'nin 3055 sayılı Kanuna göre yapılan duruşması sonunda; TCK.nun 258/1, 59, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 45.000 lira ağır ve 9.000 lira hafif para cezaları ile mahkumiyetine dair (Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 8.6.1983 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı bozma isteyen 22.8.1983 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle; adli aravermede nöbetçi yargıçlar kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine ve oluşa göre, sanığın yerinde görülmeyen ve bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
1 - Oluşa ve 25.4.1983 günlü görgü zaptı münderecatına nazaran, genelevde sermaye kadını Günhan'ın, sanığın kendisine hakaret ettiğini ve vakit gelmesine rağmen evden çıkmadığını, müşteki görevli bekçiye şikayet etmesi üzerine olaya el konulmuş bulunmasına göre, sanığın kendisini hapis veya tevkiften kurtarmak için müsnet mukamet suçunu işlediği anlaşıldığından TCK.nun 258/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
2 - Sanığın duruşmadaki hal ve tavrı itibarıyla memura mukavemette bulunmak suçundan TCK.nun 59. maddesi uygulanmasına rağmen diğer suçundan da tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,
3 - Kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık vekilinin son oturumda vaki erteleme isteğinin reddine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 29.8.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy