(765 S. K. m. 202)
Dava: Balıkesir .... Köyü PTT. Şubesi'nde görev yaptığı sırada muhtelif tarihlerde ihtilasen zimmetine para geçirdiği ve vaki zararı tamamen ödediği yapılan yargılama sonunda anlaşılan sanık İrfan'ın TCK.nun 79. maddesi delaletiyle 203, 80, 203/son, 59 ve 227. maddeleri gereğince dört sene on ay on gün ağır hapis, 78.845 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve müebbeten memuriyetten mahrumiyetine (Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 4.5.1948 gün ve 1983/162 esas, 1984/55 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından isteniliş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: "Basit zimmet" ile "ihtilas" suçlarını yasal ögeleri ve suç işleme kararları bakımından birbirinden tümden farklı olduğu gözetilmiyerek ve TCK.nun 79. maddesinden söz edilerek tek ceza verilmesi, sanığa karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış,
Sanığın, tanık Mustafa'ya ödenmek üzere gönderilen 15.000 liralık ve tanık İsmail'e verilmesi gereken 5.000 liralık havalelerle ilgili olarak ayrı tarihlerde "havale ödeme formülü" ve "ihbarname"lere taklit imzalar atıp, kayıtlara da alacaklısına ödenmiş gibi işlemek suretiyle mal edindiği, eylemin dairesindeki olağan kayıtlarla değil, adı geçen tanıkların başvurusu üzerine müfettişlerce yapılan araştırma ve imzaların sahte olduğunun saptanması sonucunda ortaya çıkarılabildiği ve bu nedenle "ihtilas" niteliğinde bulunduğundan, tebliğnamedeki eylemlerin tümünün basit zimmet kabul eden düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
1 - Sanığın toplam 247.097.20 liralık zimmetinin 227.097.20 liralık bölümünün kasa sayımı sonunda ve gişede bulunan kabul edilip işleme konulmamış havale, posta çeki belgeleri, telgrafla ve telefon tesis dilekçeleri gibi sanığın kendi kayıtlarıyla ortaya çıkarıldığı, dolayısıyla "basit zimmet" niteliğinde bulunduğu, yalnızca sanığın tanık Mustafa ve İsmail'e gönderilen havale bedellerini sahte imza atarak mal edinmesini "ihtilas" suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek ve bilirkişilerin yetkileri dışına çıkarak bildirdiklerini suç niteliği benimsenerek sanığa fazla ağır para cezası verilmesi,
2 - Sanığa TCK.nun 227/son maddesi gereğince memurluktan yaşam boyu yoksun kılınma cezası verildikten sonra anılan yasanın 20/son maddesinin açıklığı gözetilmeyerek 31. maddenin de uygulanmasına hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazlarıyla tebliğname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Sonuç: Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konunun CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi olanağı bulunduğundan, sanığa verilen 78,845 lira ağır para cezası (8.333 lira)ya indirilmek ve "TCK.nun 31. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm karardan çıkarılmak suretiyle eleştiri dışında yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, depo parasının geri verilmesine, 9.10.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy