(765 S. K. m. 210, 227)
Dava: İkna suretiyle irtikapta bulunmaktan sanık Faruk'un yapılan yargılaması sonunda TCK.nun 210/1-son, 59 ve 227/2. maddeleri gereğince 1 sene 8 ay ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine ve müebbeten memuriyetten mahrumiyetine dair, (Mersin İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 13.12.1983 gün ve 1983/122 esas, 19836194 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tanık tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre, sanık vekilinin suçun oluşmasına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,
Ancak :
TCK.nun 210/1. maddesinde tanımlanan inandırma yoluyla yiyicilik (ikna suretiyle irtikap); sanığın memuriyet sıfatını ya da görevini kötüye kullanarak, yasal olarak ödenmesi gerekmeyen bir paranın, ödenmesi gerektiğine mağduru inandırarak kendisine veya başkasına çıkar sağlamasıyla oluşur. Bu suçun mağduru sağladığı çıkarın yasal olmadığını bilmez.
Rüşvet; memurun görevine giren, yetkili olduğu konuda karşı tarafla aralarında serbest iradelerinin ürünü olan, karşılıklı rızaya dayalı bir anlaşma (rüşvet sözleşmesi) sonucunda çıkar elde etmesidir. Kendi eylemi de suç oluşturan rüşvet; verenin sağladığı çıkarın yasal olmadığını bildiğinde kuşku yoktur.
Aynı bölümde yer alan TCK.nun 227/1. maddesi ise, memurun görevine girmeyen işten çıkar sağlamamasını yaptırıma bağlamıştır. Anılan maddedeki suç, memurun görevine girmeyen bu nedenle de yetkili olmadığı konuda, görevli ve yetkiliymiş gibi söz ve davranışlarda bulunarak kendisine mağdurun rüşvet olarak verdiğini zannettiği yasa dışı çıkar sağlamasıyla oluşur.
Dava konusu olaya gelince :
Şikayetçi Mehmet'in Siteler Semti'nde yeni açacakları terzihane ile ilgili işyeri açma izni ruhsat verilmesi, bu konudaki inceleme ve işlemler tamamlanıncaya kadar geçici olarak elektrik bağlanması için TEK.'e hitaben düzenlenecek basılı belgeyi almak üzere Mersin Belediyesi'ne gittiğinde elindeki dilekçe ve eklerini hangi bölüme vereceğini orada gördüğü Belediye İmar İşleri Müdürlüğü emrinde elektrik ve su bağlama görevlisi olan Sanık Faruk'a sorduğu, bu konuda Belediye İktisat Müdürlüğü Çalışma Ruhsatı Amirliği görevli ve yetkili bulunduğu, sanığın hiç bir göreve yetkisi olmadığını halde "iyiki bana geldin, yoksa 30.000 lira paran giderdi, bir aydan önce de bağlanmazdı. Bana 5000 lira verirsen işi kısa yoldan yapıp hemen yolun bağlanmasını sağlarım" diyerek, şikayetçi üzerinde görevli ve yetkili olduğu izlenimi yaratıp onun "rüşvet sandım" dediği 5000 lira yasa dışı çıkar sağladığı ve eyleminin TCK.nun 227/1. maddesine uygun suçu oluşturduğu, şikayetçinin aşamalardaki birbirini tamamlayan ve antlı tanık anlatımlarıyla da doğrulayan sözleri, 13.4.1983 günlü olay tutanağı, Mersin Belediye Başkanlığı'nın 14.4.1983, 26.7.1983, 9.1.1983 günlü yanıt yazıları içeriği ve tüm dosya kapsamıyla anlaşıldığı halde, yazılı şekilde TCK.nun 210/1. maddesiyle hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine, 2.4.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy