(765 S. K. m. 209,240)
Dava: Cebri irtikapta bulunmaktan sanık Atanur'un yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 209/1-3, 59, 227/son maddeleri gereğince iki sene dokuz ay on gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine ve müebbeten memuriyetine dair, (Kartal Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 23.9.1987 gün ve 1986/109 esas, 1987/220 karar sayılı hükmün süresi içnide Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
Yasal süresinden sonra vaki duruşma isteğinin reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Tahsildar-sayaç okuyucusu olan sanığın müştekiye ait 8 ve 9 nolu dairelerinin su saatlerinin bağlanması için başvuru üzerine mahalindeki tespitte müştekinin kaçak su kullandığını tutanakla belirttiğini ileri sürerek, fazla para cezası ödeyeceğinden bahisle işi kapatmak için ondan para istediği, müştekinin de "cezam varsa ödemeye razıyım" diyerek sanığın talep ettiği parayı vermediği, yapılması gereken veya geciktirilme tehlikesine maruz haklı sayılabilecek bir işi bulunmayan ve belli bir şiddete ve korkuya ulaşmış tazyike maruz bırakılmadığı anlaşılan müştekinin ancak ısrar üzerine sanığa para vermeyi kabullenmiş gözüküp ilgili makamlara başvurarak para ile onu yakalatmış olmasına göre, olayda cebri irtikap suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı, eylemin bu haliyle görevi suistimal suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.9.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy