(765 S. K. m. 404, 405)
Dava: Kullanmak maksadıyla uyuşturucu maddelerden esrar bulundurmaktan sanıklar Kazım ve Mustafa'nın yapılan yargılamaları sonunda, TCK.nun 404/2, 59. maddeleri gereğince ikişer sene altışar ay hapis, 2500'er lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine ve esrarın müsaderesine dair, (Fatih İkinci Asliye Ceza Hakimliği)nden verilen 26.4.1988 gün ve 1988/239 esas, 1988/271 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek, gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine tetkik olunan dosya münderecatına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Oluşa, kabule, 24.3.1988 günlü tutanak içeriğine ve sanıkların hazırlık soruşturması sırasında ve Sulh Ceza Hakimine verdikleri ifadelere göre sanık Kazım'ın suç konusu esrarın esas sahibinin Mustafa olduğunu söyleyerek onun yakalanmasına hizmet ve yardım ettiği, sanık Mustafa'nın suç atfından başka aleyhine delil olmadığı halde suçlamayı kabul etmek suretiyle suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşılmış olduğundan her iki sanık hakkında TCK.nun 404/son maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 4.11.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy