(765 S. K. m. 59, 430, 432, 433)
Dava: Reşit olmayan Naile'yi evlenmek maksadıyla rızasıyla alıkoymaktan sanık Hasan'ın yapılan yargılaması sonunda; TCK. nun 430/2, 432, 433, 55/3 ve 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince 300.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine, cezasının ertelenmesine dair, Selçuk Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 12.4.1990 gün ve 1989/91 esas, 1990/81 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Sanığın, herhangi bir şehevi davranışta bulunmaksızın mağdureyi karakola teslim ettiği oluşa uygun biçimde kabul edilerek TCK. nun 432. maddesi uygulanmış bulunmasına göre; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 5.6.1972 tarih ve 5/41-239 sayılı kararında belirtildiği üzere, TCK. nun 432. maddesi 430/2. maddesinde yazılı suçu işleyenlere aynı miktar cezayı öngördüğünden, sanık hakkında TCK. nun 59. maddesinin tatbik edilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince tebliğname gibi BOZULMASINA, 01.11.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy