(765 S. K. m. 414, 415)
1979 doğumlu Osman'ın livata suretiyle ırzına geçmeye tam derecede teşebbüs etmekten sanık İmdat'ın yapılan yargılaması sonunda; TCK. nun 414/1, 62, 55/3, 59; 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince bir sene on ay altı gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine ve cezasının teciline dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.5.1990 gün ve 1989/47 esas, 1990/35 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sübuta ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine. Ancak:
Mağdur Osman'ın muayenesine ilişkin Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulu'nun 7.3.1990 tarih ve 2106 sayılı mütalaasında; bulguların anüste halka şeklinde karakteristik ekimoz, kanayan mukoza yırtıkları ve sfinkter yetersizliği gibi akut livata belirtisi olmadığı, anüs ve sfinkterin normal olduğu, arazların ırza geçmeye, ya da ırza geçmeye teşebbüs suçlarına dair livata bulgusu niteliğinde sayılmadığı bildirilmiş olması karşısında lehe bir kabulle, sanığın eyleminin şehevi duygularını tatmin amacına yönelik ırz ve namusa tasaddi vasfında bulunduğu düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince tebliğname gibi BOZULMASINA, 21.11.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy