(765 S. K. m. 80, 415)
Dava: 24.5.1975 doğumlu Ahmet'in livata yoluyla ırzına geçmeye tam derecede teşebbüs etmekten sanık Eyyüp'ün yapılan yargılaması sonunda; TCK. nun 414/2, 62, 80, 54/3. maddeleri gereğince 3 sene 10 ay 20 gün hapis cezasıyla mahkumiyetine dair, Şanlıurfa İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.9.1990 gün ve 1990/39 esas, 1990/57 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Oluşa uygun kabule göre, ırza geçmek için başladığı icrai eylemlerinden engel neden yokken, sadece mağdurun ağlaması üzerine kendiliğinden vazgeçmesi halinde eylemi, ırza tasaddi niteliğinde kalır. Sanığın TCK. 415/2 ve 80. maddeleri ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ırza geçmeye tam teşebbüsten hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy