(765 S. K. m. 61/son, 415/2, 414/2)
Dava: 1987 doğumlu Bayram'ın livata yoluyla zorla ırzına geçmeye tam derecede teşebbüs etmekten ve zorla alıkoymaktan sanık İlyas'ın yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 431, 414/2, 62, 59, 71, 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddeleri gereğince toplam 4 sene 10 ay 10 gün hapis cezasıyla mahkumiyetine dair, (Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 25.9.1990 gün ve 1989/218 esas, 1990/188 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş, sanık yönünden incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'nın tebliğname ile Daireye gönderilmekle; dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Sanığın, olay tarihinde üç yaşı içinde bulunan mağduru oynadığı yerden tehna bir mahalle götürerek külotunu çıkarıp cinsel organını zorla anüsüne dayadıktan sonra herhangi bir engel olmaksızın kendiliğinden eyleminden vazgeçtiği, hazırlıktaki ikrarı doktor raporu ve mağdur anlatımı ile doğrulanmış bulunması, ırza geçme kastı ile icrai hareketlere başlanılması yalnız başına teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına yeterli bulunmamasına ve kabul edilebilir bir engelin ademi mevcudiyeti halinde sanık yararına olan maddenin uygulanması gerekmesine göre ırza geçme cürmünün icrai hareketlerinden kendiliğinden vazgeçen sanığın tamam olan eyleminin TCK.nun 61/son maddesi gereğince zorla tasaddi niteliğinde olduğu nazara alınmadan TCK.nun 415/2. maddesi yerine TCK.nun 414/2, 62. maddeleri ile hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı, C. Savcısının ve sanığın temyiz itirazları ile sanık vekilinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince tebliğname ve mütala hilafına BOZULMASINA, 13.02.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy