(765 S. K. m. 59, 430/2, 432)
Dava: Reşit olmayan S. 'yi evlenmek maksadıyla, rızaen alıkoymaktan sanık Cemal'in yapılan yargılaması sonunda; T.C.K.nun 430/2, 433; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 450.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair, (Tunceli- Ovacık Asliye Ceza Hakimliği)nden verilen 27.12.1990 gün ve 1990/11 esas, 1990/30 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Gerekçe gösterilmeden asgari hat üzerinden uygulama yapılmasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Sanığın rızaen kaçırdığı gayrıreşit mağdureyi hiçbir şehevi harekette bulunmaksızın iradi olarak jandarma karakoluna teslim ettiği oluşa uygun biçimde kabul edilmesine göre, T.C.K.nun 432. maddesinin uygulanmasında ceza miktarı yönünden fark bulunmaması nedeniyle doğan adaletsizliğin kısmen de olsa giderilmesi için T.C.K.nun 59. maddesinin tatbikinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak C.M.U.K.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy