(765 S. K. m. 31, 33, 59, 414/2)
Dava: 26.5.1983 doğumlu Hakan'ın livata suretiyle ırzına geçmekten sanık Ömer'in yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 414/2, 59. maddeleri gereğince sekiz sene dört ay ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, hakkında 31, 33. maddelerin tatbikine ve 2.500.000 lira manevi tazminatın sanıktan alınarak müdahile verilmesine dair, (Ankara Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 3.4.1991 gün ve 1990/134 esas, 1991/32 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak:
Emsal olaylarda 7 yaşını bitirenlerin mukavemete muktedir olduğu Adli Tıp Kurulu'nca kabul edildiği de nazara anılarak, olay tarihinde 8 yaşı içerisinde olan mağdurda akıl ve beden hastalığı olduğu bildirilmediğine ve olayda zora da yer verilmediğine göre, mağdur Hakan'ın eylemin kötülüğünü müdrik ve mukavemete muktedir olup olmadığının Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan alınacak raporla tespitinden sonra karar verilmesi gerekirken, muktedir olmadığını bildiren Ankara Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından verilen 4.2.1991 günlü raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy