(765 S. K. m. 440/1-2, 443, 108) (1412 S. K. m. 151)
Dava: Zina yapmaktan sanıklar Şahiser ve Abdullah'ın yapılan yargılamaları sonunda; TCK.nun 440/1-2; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 900.000'er lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair, (Nevşehir Asliye Ceza Hakimliği)nden verilen 18.6.1991 gün ve 1990/448 Esas, 1991/339 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı ile sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Şahsi dava ikamesine bağlı olup, aile düzeni aleyhindeki cürümler arasında yer alan zina suçunun, boşanma sebepleri arasında bulunması da nazara alınarak, vekil tarafından bu suç nedeniyle yapılan şikayetin, ancak özel olarak yetkili kılınması ile mümkün ve geçerli sayılacağı veya böyle bir şikayetten sonra müştekinin CMUK.nun 151. maddesinde gösterilen yetkili merciler huzurunda ve yasal süresinde şikayet iradesini bildirmesi gerekeceği gözetilmeden umumi vekaletnameye dayanılarak vekil tarafından yapılan şikayet ile yetinilip, duruşmaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı C. Savcısının ve sanık Şahiser vekili ile sanık Abdullah'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy