(765 S. K. m. 240, 202) (1412 S. K. m. 253/1, 305/ilk)
Dava: Zimmet suçundan sanık Selahattin'in yapılan yargılaması sırasında, eylemin TCK.nun 240. maddesine mümas olup bu suçtan dolayı sanık hakkında İlçe İdare Kurulunca verilmiş lüzumu muhakeme kararı bulunmadığından bu hususun ifası için yargılamanın durdurulmasına dair, Gürün Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 5.6.1991 gün ve 1991/1-23 sayılı kararı karşı vaki itirazın mercii Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi'nce kabulüne, anılan durma kararının kaldırılmasına ilişkin 6.9.1991 gün ve 1991/147 Müt. sayılı kararının; sanığın görevli devlet memuru olup eyleminin görevi kötüye kullanma niteliğinde bulunması nedeniyle hakkında yargılamanın Memurin Muhakematı Hakkındaki Kanun hükümleri gereğince lüzumu muhakeme kararı alınmasına bağlı bulunduğu gözetilmeden mercii Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi'nce vaki itirazın reddi yerine yazılı şekilde gerekçe ile kabulü yolunda karar ittihaz edilmiş bulunulmasında isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16.12.1991 gün ve 49879 sayılı yazılı emrine atfen C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:
Karar: Gürün Ağır Ceza Mahkemesi'nin yargılamanın durmasına dair kararı suça vasıf veren ve yargı yerinin değişmesi sonucunu doğurur nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunduğu gözetilmeden, itiraz üzerine Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, esasen hukuki bir değer taşımayan adı geçen mahkemenin 6.9.1991 gün ve 1991/147 Müteferrik sayılı kararının CMUK.nun 343. maddesi uyarınca BOZULMASINA, buna göre gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 26.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy