(765 S. K. m. 414/2)
Dava: 1983 doğumlu Tuncay'ı zorla kaçırmaktan ve müteselsil şekilde ırzına geçmekten sanık Mustafa'nın yapılan yargılaması sonunda; TCK. nun 414/2, 80, 431, 55/3, 59, 71. maddeleri gereğince sekiz sene, on dört ay, otuz üç gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.2.1993 gün ve 1992/136 esas, 1993/18 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair itirazların reddine.
Ancak;
Olayda, maddi cebir kullanıldığına dair delil elde edilmemiş olması karşısında Adli Tıp Kurumu'nca; benzer olaylarda yedi yaşını bitirmiş küçüklerin eylemin ahlaki redaetini müdrik ve ruhsal yönden fiile mukavemete muktedir bulundukları kabul edilegelmiş olduğu halde, Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulu'nun dosyada bulunan 23.12.1992 tarih ve 4322 sayılı raporunda; on iki yaşını doldurmamış çocukların tecavüz olayının ahlaki redaetini idrak edemeyecekleri ve fiile ruhsal yönden mukavemet etmelerine imkan verecek psikoseksüel olgunluğa erişmemiş oldukları belirtilerek kendisinde herhangi bir zeka geriliği veya çocukluk devresi psikiyatrik sendrom arazi bulunmayan dokuz yaşı içindeki mağdurun redaete müdrik ve mukavemete muktedir olmadığının bildirilmiş bulunması karşısında, söz konusu raporun Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gönderilerek benzer olaylardaki önceki düşünce ile bu rapor arasındaki çelişkinin giderilip, bu hususta nihai karar verilmesi gerektiği gözetilmeden noksan soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy