(765 S. K. m. 31, 414/2)
Dava: 1984 doğumlu Şenol'un livata suretiyle ırzına geçmekten sanık Halil'in yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 414/1. maddesi gereğince beş sene ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, hakkında 31. maddenin tatbikine dair (Isparta Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 9.2.1994 gün ve 1993/75 esas, 1994/21 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ile sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre müdahil ve sanık vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;
1- Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 18.3.1993 gün ve 19 sayılı kararı nazara alınarak olay tarihinde onbir yaşını betirmeyen mağdur Şenol'un maruz kaldığı zorla ırza geçme eyleminin ahlaki kötülüğünü müdrik ve olaya ruhsal yönden mukavemete muktedir olamıyacağının anlaşılmasına ve eylemin zora dayalı olduğu da mahkemece kabul edilmesine rağmen sanığın TCK.nun 414/2. maddesi yerine 414/1. maddesi ile cezalandırılması,
2- Reddedilen tazminat üzerinden sanık lehine hükmedilecek avukatlık ücretinin müdahil lehine takdir olunan nisbi avukatlık ücretinin geçemeyeceğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahil ve sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.4.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy