(765 S. K. m. 80, 202, 240) (647 S. K. m. 6)
Dava: H. Bankası Çapa şubesinde görev yaptığı sırada zimmet suçunu işlemekten sanık D. C.'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemi görevi kötüye kullanmak niteliğinde kabul edildiğinden TCK.nun 240/1, 80, 647 sayılı kanunun 6. maddeleri gereğince 1 sene 2 ay hapis, 256.666 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine 3 ay 15 gün memuriyetten yasaklanmasına cezasının ertelenmesine 175.631.330 lira zararın suç tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sanıktan alınarak müdahile verilmesine dair (İSTANBUL) 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.6.1995 gün ve 1994/126 Esas, 1995/103 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre müdahil idare vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
H. Bankası Çapa Şubesinde mevduat servis şefi olup, şubelerarası provizyon alıp vermeye yetkili bulunan sanığın kendileriyle para ilişkisi bulunan banka mudilerinden M. Y., A. K., Ö. U. ve Ş. C'un mevduat hesapları müsait olmadığı halde, bankanın değişik diğer şubelerinden para çekmeleri sırasında sorulan provizyonlara, hesaplarının müsait olduğu yolunda cevaplar vermek ve mudilerin bu paraları çekip maledinmelerine imkan sağlamak suretiyle oluşan eylemi, zincirleme biçimde basit zimmet niteliğinde bulunduğu halde yanlış nitelendirme sonucu hakkında görevi kötüye kullanmaktan ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.4.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD MART 1997)
Full & Egal Universal Law Academy