(765 S. K. m. 59, 414) (2253 S. K. m. 12)
Dava: 12 yaşından küçük Ö.'in zorla ırzına geçmekten sanıklar H. ve S.'ın yapılan yargılamaları sonunda, TCK.nun 414/2, 59, 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddeleri gereğince 4 er yıl 2 şer ay hapis cezasıyla mahkumiyetlerine dair (Denizli Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 4.12.1996 gün ve 1996/172 Esas, 1996/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı c. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre her iki sanık vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun muayenesine ait 31.5.1996 ve 23.7.1996 günlü raporlar ile 25.7.1996 günlü rapor arasında çelişki bulunduğundan mevcut bulguların ırza geçmenin kesin kanıtı olup olmadığı, teşebbüs veya ırza tasaddi sırasında meydana gelip gelemiyeceğinin tespiti için mağdur ve ilgili raporları içeren dosya Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor alınması ve sonucuna göre suç niteliğinin tayini gerektiği gözetilmeden, bu konuda somut veriler içermeyen Denizli Devlet Hastanesinin 31.10.1996 günlü sağlık Kurulu raporuna itibar edilerek sanıklar vekillerinin Adli Tıp Kurumundan görüş alınması yönündeki istemlerinin reddine karar verilerek noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 3.11.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD HAZİRAN 1999)
Full & Egal Universal Law Academy