(765 S. K. m. 55, 59, 430, 433)
Dava: Reşit olmayan N.'yi evlenmek maksadıyla rızaen alıkoymaktan sanık A.'in yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 430/2, 433, 55/3, 59, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince 250.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve cezasının teciline dair (Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 3.12.1996 gün ve 1996/34 Esas, 1996/249 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Olay tarihinde mağdurenin hakim izniyle dahi evlenemiyeceği ve bu sebeple de TCK.nun 433. maddesinin uygulama yerinin bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sanığın t
emyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19.1.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD TEMMUZ 1999)
Full & Egal Universal Law Academy