(1512 s.k m. 119) 765 S. K. m.202)
Dava: Zimmet suçundan sanık G... İkinci Noteri M hakkında açılan kamu davasının yargılaması sonucu beraatinedair (Gaziantep Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)nce verilen 21.6.1995 gün ve 1995/115-121 sayılı kararın; tüm dosya mündeceratına göre, adıgeçen sanığın 1512 sayılı Noterlik Kanununun 119. maddesinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 9/son. fıkrası ile aynı kanunun 120. maddesinin son fıkrası uyarınca noterlik görevi sırasında iş sahiplerinden tahsil ettiği 16.9.1994 - 30.9.1994 dönemine ait harç, damga vergisi ve değerli kağıt bedellerini maliyeye yatırmadığı gibi 1.10.1994 - 15.10.1994 ve 16.12.1994 - 30.12.1994 dönemlerine ait noter harcı, damga vergisi ve değerli kağıt bedellerini ise süresi içinde yatırmadığının anlaşılması karşısında eyleminde zimmet suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı olduğu şekilde gerekçe ile beraatine karar ittihazında isabet görülemediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.2.1997 tarih ve 5154 sayılı yazılı emrine atfen C. Başsavcılığından tebliğname daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:
Karar: G... İkinci noteri olan sanığın 435.411.000 lira damga vergisi ve 45.775.000 lira değerli kağıt bedelini maliyeye geç yatırdığı, 887.616.000 lira noter harcının ise 300.000.000 lirasını geç yatırdığı 587.616.000 lirasını ise hiç yatırmadığı o yer C. Savcısının 2.3.1995 günlü raporu ile belirlendiği eylem sanık tarafından kısmen ve mahkemece de dosya içeriğine uygun olarak aynen kabul edildiğine göre artık sübtun kabul veya red edilmesinde delil takdirinden söz edilemeyeceği, 1512 sayılı Noterlik Kanununun 119. maddesinin uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 8. maddesinin son fıkrasında ve Adalet Bakanlığının 2.12.1972 gün ve 37549 sayılı mütalaasında; noterlerin, ilgililerinden harç, vergi ve resim karşılığı tahsil ettikleri parayı noterlik dairesinde veya bankada bulundurmalarının zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı Yasanın 120. maddesinin 2. fıkrası hükmü karşısında eylemin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiğinden, yazılı emre dayanan ihbardaki bozma nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen 21.6.1995 gün ve 1995/115-121 sayılı hükmün CMUK.nun 343. maddesi uyarınca ve aleyhe tesir etmemek kaydıyla (BOZULMASINA), ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20.3.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD ŞUBAT 1999)
Full & Egal Universal Law Academy