(765 S. K. m. 55, 59, 320, 430, 433) (647 S. K. m. 6)
Dava: Reşit olmayan Kısmet'i evlenmek maksadıyla zorla kaçırıp alıkoymaktan sanık Kemal'in yapılan yargılaması sonunda; TCK. nun 430/1, 433, 55/3, 59, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine cezasının ertelenmesine, 250.000.000 lira manevi tazminatın sanıktan alınıp müdahile verilmesine dair (Ermenek Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 24.2.1998 gün ve 1998/7 Esas, 1998/6 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;
Medeni Kanunun, ev reisinin sorumluluğunu düzenleyen 320. maddesinin birinci fıkrası "Evin reisi, riyaseti altında bulunan küçüğün, mahcurun yahut dimağ hastalığı veya akıl zayıflığı ile malul olan kimsenin yaptığı zarardan mutad veçhile ve ahvalin muktazi bulunduğu dikkatle ana nezaret ettiğini ispat etmedikçe mesuldür" hükmünü içermesine, anılan madde ile ev reisinin nezaret görevinde kusurlu olduğu karine olarak kabul edilmekle beraber, bu karinenin aksinin ispatı mümkün bulunmasına göre; yasanın kendisine yüklediği görevi yerine getirdiğini, buna rağmen zarara engel olmladığını ispat etme olanağı sağlanmadan, müdahiller için takdir olunan manevi tazminatın sanığın velisinden tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarl yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy