(765 S. K. m. 240, 209, Ek m. 2, Ek m. 4) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Cebri irtikaptan sanık Selahattin ...'nın sonunda; eylem görevi kötü kullanma niteliğinde görüldüğünden TCK. nun 240/1-son, 3506 sayılı Yasanın ek 2, 4, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 1.850.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine 2 ay 15 gün memuriyetten yasaklanmasına dair İskenderun Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 20.10.1998 gün ve 1997/157 Esas, 1998/114 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ve sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğ name ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekili ile müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
İskenderun Sosyal Sigortalar Kurumu Hastahanesinde Genel Cerrahi uzmanı olan sanığın, olay günü hastanenin acil servisine müracaatta bulunan müşteki Ayhan ...'ı gece 22.00 de muayene edip apandisit teşhisi koyduğu, apandisitin patladığından bahisle acilen ameliyat edilmesi gerektiğini söyleyerek, hastayı yatırmak ve ameliyat etmek için müşteki ve yakınlarının içinde bulundukları ruh halinden istifade ile onlardan 20.000.000 lira para istediği, bu parayı o an için temin edemeyen Antalya'dan gelen müşteki yakınlarının üzerlerinde bulunan 4.000.000 lira parayı vermek zorunda kaldıkları, kalan 2.000.000 lirasını ameliyatın yapıldığı günün sabahı temin ile verdikleri, bakiye kısmın getirilmemesi halinde ameliyat dikişlerini almayacağını söyleyip, dikişin alınmasına gelindiği günde parayı getirmedikleri için dikişin bir kısmını alıp, diğer kısmını parayı ödemeleri şartına bağlayan sanığın eylemi kül halinde memuriyet görev ve sıfatını kötü kullanarak yaptığı icbar sonucu çıkar sağlamak (cebr-i irtikap) suçunu oluşturduğu halde, eylemine uyan TCK. nun 209/1 madde ve fıkrası yerine, yazılı şekilde genel memuriyet görevini kötü kullanmaktan TCK. nun 240. madde ile cezalandırılması,
Kabule göre de;
Davada kendisini vekil ile temsil ettiren idare lehine maktu ücreti vekalete hükmolunmaması,
Sonuç: Kanuna aykırı müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy