(1412 S. K. m. 260) (765 S. K. m. 202)
Dava: İhtilasen zimmetlerine para geçirmekten sanıklar Ahmet ve Erol'un yapılan yargılamaları sonunda; TCK.nun 202/2, 59, 219. maddeleri gereğince sanık Erol'un 10 yıl ağır hapis, 203.125.000 lira ağır para cezasıyla, sanık Ahmet'in 10 yıl ağır hapis, 71.875.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine, memuriyetten sürekli yasaklanmalarına, hakkında 33. maddenin uygulanmasına dair Ankara 6.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.1999 gün ve 1997/25 Esas, 1999/251 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
Sanıklar vekilinin yasal süresinden sonra vaki duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Davaya katılan ve kendisini vekille temsil ettiren Turban Turizm İşletmeleri A.Ş yerine Hazine lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkeme, bir iş yapılmadığı halde müteahhit firmadan hatıra binaen temin ettikleri iki adet faturayı avanslarının mahsubunda kullandığını kabul ettiği sanıkların nitelikli zimmet suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmişse de, sanıklar savunmalarında, faturalara konu işlerin yapıldığının teftiş raporları, Çeşme Asliye Hukuk mahkemesinin 1995/5 D.İş dosyası ile sabit olduğunu ileri sürerek müdahil idarenin Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/5 D.İş dosyası üzerinden yaptırdığı bilirkişi raporlarının fotokopilerini dosyaya ibraz ettikleri gibi dosya arasında yer alan ve müdahil idarenin teftiş kurulu tarafından düzenlenen 1.2.1995 tarih ve 95/1 sayılı raporun ekinde de bu bilirkişi raporları ile Çeşme oteli ve Ilıca motelinin kanalizasyon tamiri, kapalı garaj, döşeme ve çatı izalosyonu işlerinin yapımına ilişkin müteahhit firma ile yapılan sözleşmeler, buna ilişkin Turban Çeşme Oteli karar defterlerinin ilgili sahifesi, işyeri teslim ve geçici kabul tutanaklarının yer aldığının görülmesi karşısında; öncelikle Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/5 D.İş esaslı dosyasının getirtilip incelenmesi, bu dosyada bilirkişilik yapan Tamer ve Necdet ile sözleşmelerde, karar defterinin ilgili sahifesinde, işyeri teslim tutanağı ve geçici kabul tutanağında isim ve imzaları bulunan Abdullah, Ali, Nadir, İbrahim, Alparslan'ın bahse konu bu işlerin yapılıp yapılmadığı, karar defterinde alınan karar ile sözleşme ve tutanak içeriklerinin doğru olup olmadığı hususlarında tanıklıklarına başvurulması, gerekirse ve yapıldığı iddia edilen işlerin halen mevcut olduğu saptanırsa mahallinde uzman bilirkişilerle bu hususların tespiti için keşif yapılmasının düşünülmesi, bu araştırmalar sonucunda söz konusu işlerin yapıldığı kanaatine varılırsa, 25.11.1993 geçici kabul tarihi itibariyle Bayındırlık Bakanlığı rayiç fiyatları esas alınarak yapılan işlerin mahiyetinin görevlendirilecek bilirkişiye hesaplattırılarak tespit edilecek tutarların sözleşmelerde belirlenen fiyatlarla uygunluk veya farklılık gösterip göstermediği hususu üzerinde durulması,
Diğer taraftan sanıklar savunmalarında söz konusu işlerin 1993 yılında yaptırıldığını, işi yapan firmanın faturaları zamanında vermediğini, 1994 yılında getirdiğini, ancak tarihini 1993 olarak attığını iddia ettikleri halde müteahhit firma yetkilisi Turhan'ın müfettişlerce alınan açıklamasında, Çeşme ve Ilıca otellerine ait işleri 1994 yılı ocak ayı sonu ve şubat ayı başlarında 15 günde yaptıklarını, bu işe ait 2.2.1994 tarih 22 nolu ve 28.2.1994 tarih 21 nolu faturaların şirket kayıtlarında bulunduğunu, bu faturaların tarih kısımlarının şirketin bilgisi dışında değiştirilerek kullanıldığını beyan ettiği, yargılamadaki 14.9.1999 günlü anlatımında ise, Turbanın Çeşmedeki çatı tamiri ve kanalizasyon işini yaptığını, 9.12.1993 tarih 21 nolu ve 17.12.1993 tarih 22 nolu faturaları kestiğini, altındaki imzaların kendisine ait olduğunu ifade ettiği, böylece savunma ile müteahhit firma yetkilisinin beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların adı geçen müteahhit firma yetkilisiyle yüzleştirilerek dinlenmesi, işlerin hangi tarihte başlanıp bitirildiği, geçici kabul tutanağında belirtildiği gibi 25.11.1993 tarihinde bitirilmişse müteahhit firmaca bu işe ait faturaların neden 2.2.1994 ve 28.2.1994 tarihinde kesildiğinin, keza bu faturaların müdahil idare kayıtlarında yer alan örneklerinin niçin 9.12.1993 tarih 21 no ve 17.12.1993 tarih 22 noyu taşıdığının, 1993 yılı sonunda sanıkların uhtesinde kalan iş avanslarını kapatmaya yönelik olarak önceden hatıra binaen verilmiş faturalar olup olmadığının, yapılan iş için faturalar kesildiği halde, müteahhit firmaca ayrıca 9.12.1993 ve 17.12.1993 tarihli para makbuzlarının ne sebeple verildiğinin sorularak açıklığa kavuşturulması, 9.12.1993 tarih 21 ve 17.12.1993 tarih 22 nolu faturalar üzerindeki görüldü şerhinde ismi bulunan Nevin'in bu konularla ilgili tanık olarak bilgisine başvurulması,
Öte yandan içerikleri itibariyle aynı olan işler için;
9.12.1993 tarih 21 sayılı 81.250.000 lira,
17.12.1993 tarih 22 sayılı 28.750.000 lira,
9.12.1993 tarih 17.000 2 nolu 81.250.000 lira,
17.12.1993 tarih 17.000 4 nolu 28.750.000 lira,
2.2.1994 tarih 22 nolu 28.750.000 lira,
28.2.1994 tarih 21 nolu 81.250.000 liralık faturaların kesildiği,
9.12.1993 tarih 81.250.000 lira ve 17.12.1993 tarih 28.750.000 liralık para makbuzlarının düzenlendiği ve 31.12.1993 tarihli 4 ayrı dahili muamele fişinin tanzim edildiği anlaşıldığından, bu faturalar, para makbuzları ve dahili muamele fişleri karşılığında sanık Ahmet'in iş avansından 28.750.000 lira, sanık Erolnun iş avansından ise 81.250.000 liranın mahsup edilmesinin dışında müteahhit firmaya ayrıca ödeme yapılıp yapılmadığı, yani mükerrer ödemede bulunup bulunulmadığının bir kez de müdahil idareden sorulup tespit edilmesi,
Yapılan bu tahkikatlar sonucunda bahse konu işlerin yapıldığı ve mükerrer ödemede bulunulmadığı belirlenirse, müteahhit firma kayıtlarında yeralan ve mart 1994 tarihinde vergi dairesine KDV beyannamesi verilen 2.2.1994 tarih 22 sayılı ve 28.2.1994 tarih 21 sayılı faturaların dışında kalan ve yukarıda ayrıntıları belirtilen diğer faturaların, para makbuzlarının ve dahili muamele fişlerinin kandırma yetenekleri bulunup bulunmadığının uzman bilirkişi aracılığıyla saptanması,
Tüm bu kanıtlar toplandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının ve suç niteliğinin tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 6.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy