(765 S. K. m. 59, 71, 414, 431)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık Tamer Aksoy'un yapılan yargılaması sonunda; TCK.nun 414/1, 431, 59, 71. maddeleri gereğince 10 yıl ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, hakkında 31. maddenin tatbikine, emanetteki otomobilin zoralımına dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 19.10.2000 gün ve 1999/172 Esas, 2000/180 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ile sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında hile ile kaçırma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Irza geçme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve dairemizce de benimsenen Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 18.3.1993 günlü görüşleri uyarınca 11 yaşını bitirmeyen mağdurların kendilerine karşı işlenen ırza yönelik suçların kötülüğünü müdrik ve mukavemete muktedir olmadıklarının kabul edilmiş olmasına, mağdurenin suç tarihinde 8 yaşı içinde bulunduğunun anlaşılmasına göre sanık hakkında ırza geçme eyleminden TCK.nun 414/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy