(765 S. K. m. 38, 59, 193) (2709 S. K. m. 21) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Irza geçmeye eksik derecede teşebbüs ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından sanık S.'ın yapılan yargılaması sonunda; geceleyin konut dokunulmazlığını bozmaktan TCK.nun 193/2, 59. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine, ırza geçmeye eksik teşebbüsten beraetine, 100.000.000 lira manevi tazminatın sanıktan alınarak müdahile verilmesine dair (Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 17.5.2000 gün ve 2000/13 Esas, 2000/27 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar ve sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle zorla ırza geçmeye teşebbüs suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen müdahilin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi (ONANMASINA),
Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.10.1994 gün ve 171/230 sayılı kararında da açıklandığı üzere Anayasanın 21. maddesiyle teminat altına alınan ve TCK.nun 193. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunun TCK.nun 38. maddesinde belirtilen şeref ve haysiyeti ihlal edici nitelikte olmadığı gözetilmeden müdahil M. lehine manevi tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.1.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy