(765 S. K. m. 59, 80, 416, 430, 436)
Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoymak, cinsi münasebette bulunmak ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etmekten sanıklar Ali Zengin, Veysel Özkan ve Hoşnaz Suci (Çakır)'ın yapılan yargılamaları sonunda; TCK. nun 416/son, 80, 430/2, 436/1, 59. maddeleri gereğince sanık Ali'nin 3 yıl 27 ay 10 gün hapis, 4.560.000 lira ağır para, sanık Veysel'in 2 yıl 16 ay hapis, 4.560.000 lira ağır para, sanık Hoşnaz'ın 1 yıl 8 ay hapis, 4.560.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair Kütahya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.6.2000 gün ve 1998/158 Esas, 2000/79 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar Ali Zengin ve Veysel Özkan haklarında reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,
Sanık Ali Zengin hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanıklar Veysel Özkan ve Hoşnaz Suci (Çakır) haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
4616 Sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun'un 22.12.2000 tarihinde 24268 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve Anayasa Mahkemesinin 18.7.2001 gün ve 2001/4-332 sayılı kararı karşısında;
Uygulama maddelerinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı, suç tarihinin 23 Nisan 1999'dan önceye ait olması ve sanıklara yükletilen suçların kanunun 1. maddesi 5. fıkrasındaki kapsam dışı suçlar içinde yer almaması gözetilerek, 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesine yer olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.04.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy