(765 S. K. m. 64, 65, 79, 102, 104, 414, 436)
Dava: Fuhuş için başkasına kadın tedarik etmekten sanıklar Zülfikar İlhan, Zeliha Mutlu, Dilek Mutlu ve Ayşe Goncagül'ün yapılan yargılanmaları sonunda: sanık Zülfikar'ın yüklenen suçtan beraatına diğer sanıklara hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Adıyaman-Gölbaşı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2000 gün ve 1994/181 Esas, 2000/274 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst Adıyaman C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık Ayşe hakkında, Züleyha'yı fuhuş için tedarik etmek suçundan açılan kamu davası ile sanıklar Dilek ve Züleyha haklarında fuhuş yapmaktan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair hükümlerin usul ve yasaya uygun olduğundan ONANMASINA,
Sanık Zülfikar'ın Züleyha'yı fuhuş için tedarik etmekten beraatına dair hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan suçun TCK. nun 436/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına ve suç tarihine göre TCK. nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli dava zamanaşımının inceleme sırasında dolmuş olduğundan hükmün BOZULMASINA,
Bu hususta yeni bir yargılamaya gerek kalmadan karar verilmesi mümkün bulunduğundan CMUK. nun 322. maddesinin verdiği yetkiye göre sanık hakkındaki kamu davasının TCK. nun 102/4, 104/2. maddelerine göre ORTADAN-KALDIRILMASINA,
Sanıklar Zülfikar, Ayşe ve Züleyha haklarında mağdur Dilek'i fuhuşa teşvik suçundan kurulan hükme gelince;
Mağdure Dilek'in nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olup, para karşılığı başkaları ile cinsi münasebette bulunması eylemine sanıklarca teşvik ve yardımda bulunulduğu iddia edilmesine göre, TCK. nun 79. maddesi hükmü karşısında, sanıkların eylemlerinin TCK. nun 414/1, 64 ve 65. maddeleri kapsamında olup olmadığının tayin ve takdiri bu suçtan dolayı yargılama yapmanın ve delilleri tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesinin görevinde bulunduğu halde görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy