(765 S. K. m. 31, 33, 80, 415, 418, 430)
Dava ve Karar: Reşit olmayan mağdureyi zorla alıkoymaktan ırz ve namusuna tasaddide bulunmaktan sanık Nuri Aykut'un yapılan yargılaması sonunda: TCK. nun 430/1, 415/2, 80. maddeleri gereğince 5 yıl ağır hapis, 3 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine, hakkında 31, 33.maddelerin uygulanmasının dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.9.2001 gün ve 2000/375 Esas, 2001/356Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ile sanık vekilleri tarafından istenilmiş, sanık yönünden incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 13.2.2002 Çarşamba saat 14.00 duruşma günü tayin olunarak sanık vekiline davetiye gönderilmişti.
Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından İbrahim Şahbaz hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine tutuklu bulunan sanığın vekilinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde Duruşmasız inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- 12.3.1988 doğumlu Kasım/2000 suç tarihinde 13 yaşı içinde bulunan mağdurun Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalında tedavi gördüğü, düzenlenen 28.2.2001 günlü EPİKRİZ içeriğinden Travma Sonrası Depresif Mizaçlı Uyum Bozukluğu tanısına varıldığı,
Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca mağdur hakkında verilen 16.5.2001 gün 1800 karar sayılı mütalaada; vaki suallerle sınırlı olarak mağdurun maruz kaldığı olayın ahlaki redaetini idrak edip edemeyeceği ve mukavemete müktedir olup olmadığı hususlarında görüş bildirilirken akıl hastası olmadığını, kendisinde tesbit edilen depresif bulguların olayın vehametini idrakinde olması sonucu meydana gelen reaktif (sebebe bağlı) tablo olduğu kanaatini açıklamış olmasına göre; dava dosyasının tomarı ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek kabul edilen maddi olayın işleniş tarzı, mağdurun önceki ve sonraki davranışları, 4. İhtisas Kurulu mütalaası ve Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalınca saptanan bulgular karşısında durumun TCK. nun 418/2. maddesi yönünden de değerlendirilerek olayın mağdurun sıhhatine büyük bir nakise irasını veya maluliyetini müstelzim olup olmadığı konularında görüş alınması lüzumu;
2- Oluş ve kabule uygun olarak zorla kaçırıp alıkoyma suçu teselsül ettiği halde sanık hakkında uygulama yapılırken TCK. nun 80. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği,
3- Kabule, tayin edilen ceza miktarına göre aynı suçtan TCK. nun 33. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahil ve sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy