(765 S. K. m. 59, 61, 421, 429)
Dava: Zorla kaçırmaya teşebbüs, hırsızlık, sarkıntılık suçlarından sanık Hüseyin, zorla kaçırmaya tam teşebbüs ve söz atma suçlarından sanık İ. yapılan yargılamaları sonunda sanık H. TCK.nun 421/2, 59, (2 kez), 647 sayılı Kanunun 4, 6 maddeleri gereğince 3.000.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve cezasının ertelenmesine, zorla kaçırmaya teşebbüs ve hırsızlıktan beraatine, İ. yüklenen suçlardan beraatine dair (Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 19.10.1999 gün ve 1997/87 Esas, 1999/126 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahiller ve sanık Hüseyin vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklar hakkında müdahil Şahizer'i kaçırmaya kalkışmak suçundan kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Olay tarihinde köye gidecek araç bulamayan müdahilin, sanıkların aynı yöne gittiğini öğrenince araçlarına binmek zorunda kaldığı, ancak sanıkların alkolün de etkisiyle sarkıntılık yapıp araçtan inmek isteyen müdahili inmesi gereken yerde indirmeyip aracı başka istikamete sürdükleri, bunun üzerine müdahilin araçtan atlayarak kurtulduğu aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları ile anlaşılmakla sanıkların evli kadın olan müdahil Şahizer'i zorla kaçırmaya eksik kalkışmaktan mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçelerle beraetlerine karar verilmesi,
Sanık İ. hakkında söz atmak, sanık H. hakkında hırsızlık, sarkıntılık suçları ile sanıklar hakkında müdahil G. kaçırmaya kalkışmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
4616 sayılı (23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun)'un 22.12.2000 tarihinde 24268 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve Anayasa Mahkemesinin 18.7.2001 gün ve 2001/4-332 sayılı kararı karşısında;
Uygulama maddesinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı, suç tarihinin 23 Nisan 1999'dan önceye ait olması ve sanıklara yükletilen suçların Kanunun 1. maddesi 5. fıkrasındaki kapsam dışı suçlar içinde yer almaması gözetilerek, 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesine yer olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Müdahiller ve sanık H. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu bölümünün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy