(765 S. K. m. 2, 19, 95, 436, 456, 457)
Dava: Fuhuş için başkasına kadın tedarik etmekten sanıklar Hakan U. ve Ayşe U.'ün yapılan yargılanmaları sonunda; TCK. nun 436/1-2, 19, 95/2. maddeleri gereğince sanık Ayşe'nin 1 yıl hapis, 60.000.000 lira ağır para, sanık Hakan'ın 2 yıl hapis, 60.000.000 lira ağır para cezalarıyla mahkumiyetlerine, erteli cezalarının aynen infazına dair Aydın 1. Asliye Mahkemesinden verilen 28.3.2000 gün ve 2000/35 Esas, 2000/226 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık Hakan U. hakkında TCK. nun 436/2. maddesi gereğince uygulama yapılırken Kanunda öngörülmediği halde ayrıca ağır para cezasına da hükmolunması,
Aynı sanığın TCK. nun 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilen mahkumiyetinin TCK. nun 456/4, 457/1. maddelerine uyan suçla ilgili olmasına, suç ve hüküm tarihlerine ve TCK. nun 2/2. maddesi hükmüne nazaran 4616 Sayılı Kanun hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu Kanundaki engeller bulunmadığı takdirde aynen infazına karar verilemeyeceği, yararlanamayacağının saptanması halinde ise ayrıca infaz kararı alınabileceği cihetle aynen infaza ilişkin hususun bu yönüyle kanuna aykırı bulunması,
Sanık Ayşe Unüs'ün 20.12.1999 tarihinden 1 yıl önce işlediği fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçu yönünden kurulan hükmün ise;
4616 Sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun'un 22.12.2000 tarihinde 24268 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve Anayasa Mahkemesinin 18.7.2001 gün ve 2001/4-332 sayılı kararı karşısında;
Uygulama maddesinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı, suç tarihinin 23 Nisan 1999'dan önceye ait olması ve sanığa yükletilen suçun kanunun 1/5. maddedeki kapsam dışı suçlar içinde yer almaması gözetilerek, 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy