(765 S. K. m. 30) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Sarkıntılık suçundan sanık Özgür Mersin'in yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.5.2002 gün ve 2001/193 Esas, 2002/67 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Emanete alınan mobil telefonun sim kartından (Abone kimlik modülü) yararlanılarak abone imtiyaz hakkının kime ait olduğu tespit edilerek, abone imtiyaz hakkının sanığa ait olduğunun anlaşılması halinde, telefon makinasının telefon imtiyaz hakkıyla birlikte müsaderesine karar verilmesi yerine sanığa iadesi hususu, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK. nun 30/2. maddesi gereğince bin lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilememesi;
Sonuç: Bozmayı gerektirdiğinden; hükmün CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK. nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanığa hükmedilen 711.828.000 lira sonuç ağır para cezasının 711.750.000 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 24.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy