(765 S. K. m. 202) (4081 S. K. m. 12, 13)
Zimmet suçundan sanıklar M.K. ve K.B 'nın yapılan yargılanmaları sonunda; mahkumiyetlerine dair (BOLVADİN) Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 06.05.2002 gün ve 2001/107 Esas, 2002/56 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihlerinde S. Merkez Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'nda koruma bekçisi olarak görev yapan sanık K.B'ye para çekme ve harcama yetkisi verilmiş ise de;
4081 Sayılı Yasanın 12. maddesinde bekçilerin görevlerinin sayılmasına, 13. madde de ise bekçilerin başka işlerde istihdam edilemeyeceği şeklindeki yasaklayıcı hüküm karşısında zimmetten sorumlu tutulamayacağı gibi başkan sanık M.K'nın zimmetine de iştiraki söz konusu olmayacağından mahkemece oluşumu kabul edilen eyleminin TCK' nun 510, 80. maddelerine uyan zincirleme biçiminde inancı kötüye kullanma suçu niteliğinde kaldığının gözetilmemesi,
Sanık K.B. ile sanık M.K'nın bankadan paraları birlikte çekmelerine ve sanıkların savunmalarında, çekilen paraların diğerinde kaldığını ileri sürmüş olmalarına göre, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'nın hesabının bulunduğu bankadan da sorularak her bir sanığın çektiği meblağın tespiti ile çektikleri meblağların harcama belgelerinin de araştırılarak sorumlu olduğu meblağın belirlenmesi, sonucuna göre hükme varılması gerekirken eksik tahkikatla yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
4721 Sayılı Yasanın 471 ve TCK' nun 33. maddeleri uyarınca sanıkların hapis halinin sona ermesine kadar yasal kısıtlılık altında bulundurulmalarına hükmedilmesi gerektiğinin ve 10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik TCK' nun 30/2. maddesi gereğince "bin" lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 23.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy