(765 S. K. m. 433)
Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık A.G.nin yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair (Üsküdar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.5.2002 gün ve 2001/1682 Esas, 2002/296 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin 24.9.2001 günlü ifadesinde sanıkla evlenmeyi düşündükleri şeklindeki açıklaması, evlenmelerine engel bir durumları bulunmayan sanıkla mağdure arasında şehevi herhangi bir davranış da gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nun 433. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK.nun 30/2. maddesi gereğince "bin" lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilememesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 7.7.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy