(765 S. K. m. 212/2, 240) (5237 S. K. m. 252, 255, 257)
Dava: Görevi kötüye kullanma suçundan sanık H'nin yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair Kütahya Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 27.11.2001 gün ve 2001/106 Esas, 2001/195 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ve 4. Ceza Dairesi'nin 15.10.2003 günlü görevsizlik kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre, G. Kapalı Cezaevi'nde infaz koruma memuru olan sanığın kendisine ait cep telefonu ile hükümlülerden T'yi ailesiyle görüştürmek suretiyle karşılığında para almak; yine hükümlüler tarafından sonradan cezaevine sokulan cep telefonunun mevcudiyetini öğrendikten sonra da durumu idare etmesi ve herhangi bir işlem yapmaması için vaat edilen parayı almak şeklindeki eylemlerinin TCK'nun 212/2. maddesinde yazılı nitelikli rüşvet suçunu oluşturduğu gözetilmeden hukuki yanılgı sonucu yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak kazanılmış hak saklı tutulmak üzere BOZULMASINA, 22.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy