(765 s. S. K. m. 55, 430)
Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar T. G., S. G., A. A., K. T., H. İ. M. ve Z. E.nin yapılan yargılanmaları sonunda; mahkumiyetlerine dair (A.) 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2004 gün ve 2003/230 Esas, 2004/301 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o Yer C. Savcısı ile sanıklar T., S., K. ve A. vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar yönünden incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 21.03.2005 Pazartesi saat 14.00 duruşma günü tayin olunarak sanıklar vekiline davetiye gönderilmişti.
Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından A. E. hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanıklar adına gelen Av. N. A. huzura alınarak duruşmaya başlandı.
Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar hakkında (D.) inceleme yapılmasına oybirliği ile karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.
Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.
Sanıklar vekili temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün (BOZULMASINI) istedi.
Yargıtay C. Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.
Son sözü sorulan sanıklar vekili savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 30.03.2005 Çarşamba saat 14.00'e, dosya incelenemediğinden 13.4.2005 Çarşamba saat 14.00'e bırakılmıştı.
Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Mağdurenin; zorla ırza geçmeye ve zorla alıkoymaya yönelik aşamalarda istikrar arz etmeyen beyanına, sanıkların inkara dayalı savunmalarına, mağdurenin alındığı park yerinin niteliği ile götürüldüğü bağ evi arasındaki mesafeye, şikayetin zamanına, ırza geçmenin yeterli tıbbi kanıtının bulunmamasına nazaran; sanıkların mağdurenin ırzına geçtikleri yolunda kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı; ancak oluşumu kabul edilen eylemlerinin TCK.nun 430/2. maddesinde belirtilen reşit olmayan mağdureyi rızaen alıkoyma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kayden 01.08.1985 doğumlu sanık Z. E.nin suç tarihi olan 08.08.2003 09.08.2003'de 18 yaşını bitirdiği gözetilmeden hakkında TCK.nun 55/3. maddesinin tatbiki,
Kanuna aykırı, C. Savcısı ile bir kısım sanıklar vekilinin temyiz itirazları ile bir kısım sanıklar vekilinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanıkların (TAHLİYELERİNE), sanık T.G. hakkındaki vicahi, sanıklar S. G., A. A., K. T., H. İ. M. ve Z. E. haklarındaki gıyabi tutuklama müzekkerelerinin geri alınmasına, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değillerse salıverilmelerinin mahalline telle bildirilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 04.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy