(5237 S. K. m. 7) (765 S. K. m. 102, 104) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 321) (5271 S. K. m. 223)
Dava: Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve fuhuşla mücadele tüzüğüne muhalefet suçlarından sanıklar Adem Coşkun ve Hüseyin Namver'in yapılan yargılanmaları sonunda: sanık Hüseyin'in yetkili mercilerin emirlerine itaatsizlikten, sanık Ademi'in ise Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan mahkumiyetlerine dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.5.2003 gün ve 1999/1031 Esas, 2003/177 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklardan Hüseyin'e isnat olunan yetkili mercilerin emirlerine uymamak suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK. nun 102/5 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 3 yıllık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 21.7.1999'dan inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK. nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklardan Adem hakkında fuhuşa aracılık yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyanınca sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı CMK. hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy