(765 S. K. m. 30, 202, 342)
Dava: Zimmet, özel evrakta sahtecilik ve bilişim sistem verilerini tahrip etme suçlarından sanık Yılmaz Toğan'ın yapılan yargılanması sonunda; zimmet suçu görevi kötüye kullanma suçu niteliğinde görülerek tüm suçlardan mahkumiyetine dair Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2002 gün ve 2000/231 Esas, 2002/246 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
Tayin edilen cezanın tür ve tutarına göre sanık vekilinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK. nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
T.C. Ziraat Bankası Eyüp Şubesi'nin tasarruf servisinde memur olan sanığın, kendi sitesini kullanarak hayali bir isim olan Bahattin Milano adına hesap açarak, bu hesap için bankkart talep ettiği, şubeye gelen bankkart ve şifresini usulsüz işlemlerinde kullanmak üzere ele geçirip bankkart taahhütnamesini imha ettiği, diğer banka personelinin şifresini açık bırakıp bilgisayarının başından ayrılmalarından yararlanarak çeşitli tarihlerde açtığı hayali hesaba para aktarıp, elde ettiği bankkartı kullanarak çeşitli şubelere bağlı ATM'lerden çektiği veya mudi hesaplarından havale yapmak suretiyle mal edindiği, bu işlemlerle ilgili fiş düzenlediği, yine usulsüz açılan hesabın açılış ve kapanış tarihlerini değiştirip diğer bilgileri sildiği oluşa uygun olarak kabul edilmiş ise de; tasarruf işlemlerinin yürütülmesi görevi bulunan sanığın şifresinin bulunduğunun ileri sürülmüş olması karşısında, kendisine verilen şifreyi kullanarak bilgisayarda işlem yapmak suretiyle bankanın parası üzerinde tasarruf imkanı sağlanmış olması halinde bunun bankanın paralarını muhafaza sorumluluğu yükleyeceği, bu durumda koruması altındaki paranın alınması ve bunun gizlenmesi amacıyla yapıldığı görülen tüm işlerin diğer personelin şifreleri kullanılarak yapılsa dahi müteselsil zimmet suçunu oluşturacağı nazara alınarak, sanığa verilen yetki ve şifrenin mahiyeti, hangi işlemleri yapabildiği, bu şifreyle hesaplar arası aktarma veya havale yapma gibi işlemlerde bankanın parası üzerinde tasarrufta bulunma olanağının bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun saptanması yerine, eksik araştırmayla sahtecilik, görevi kötüye kullanma ve bilişim sistemi verilerini tahrip etme suçlarından hüküm kurulması,
10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK. nun 30/2. maddesi gereğince bin lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilememesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy