(1412 S. K. m. 321, 326) (765 S. K. m. 102, 104) (5237 S. K. m. 7) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Nas-ı ızrar, konut dokunulmazlığını bozma ve ırza tasaddide bulunma suçlarından sanıklar Mehmet Coşkun ve Selahattin Kaya'nın yapılan yargılanmaları sonunda; Salahattin'in sarkıntılık, ızrar ve konut dokunulmazlığını bozma, Mehmet'in ise ızrar ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetlerine dair Amasra Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.6.1999 gün ve 1995/14 Esas, 1999/52 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık Mehmet Çoşkun'un ırza tasaddi suçundan beraatına ilişkin hüküm temyiz edilmemiş olmakla yalnızca sanık Selahattin Kaya hakkında sarkıntılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın olay tarihinde geceleyin 01.30 sıralarında mağdurenin küçük oğlu ile birlikte uyuduğu odaya girerek vücudunu okşadığı anlaşılmakla, iddia, tanık beyanı ve dosya kapsamına göre sanığın eyleminin ırza geçmeye teşebbüs niteliğinde olup olmadığının tayin ve takdiri, bu konudaki kanıtların değerlendirilmesi yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olup görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şeklinde hükme varılması,
Kanuna aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş bulunduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321-326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA,
Sanıklar Mehmet Coşkun ve Selahattin Kaya hakkında nas-ı ızrar ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sonuç: Sanıklara isnat olunan nas-ı ızrar ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarının tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezanın üst sınır itibariyle 765 Sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 7 yıl, 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının suç tarihi olan 8.7.1995 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK. nun 7/2. maddesi ile 5230 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamaya gerektirmediğinden aynı yasanın 322/1. ve 5271 Sayılı CMK. nun 223/8 maddeleri uyarınca bu suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle Düşmesine, 19.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy