(765 S. K. m. 30, 33, 202, 471)
Dava: Zimmet suçundan sanıklar İsmail Toycu ve Nihat Kocaçınar'ın yapılan yargılanmaları sonunda; mahkumiyetlerine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.9.2002 gün ve 2000/150 Esas, 2002/241 Karar sayılı hükmün duruşmalı olarak süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 31.3.2004 Çarşamba saat 14.00 duruşma günü tayin olunarak sanık vekiline davetiye gönderilmişti.
Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından Mahir Durakoğlu hazır olduğu halde oturum açıldı.
Sanık Nihat Kocaçınar adına duruşma davetiyesi ve tebliğname tebliğini alan Av.Ünal Erol'un duruşmaya gelmediği anlaşıldı.
Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık İsmail Toycu adına gelen Av.Ali Kaya ve Av. Hikmet Sennaoğlu huzura alınarak duruşmaya başlandı.
Karar: Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık İsmail Toycu hakkında (DURUŞMALI), sanık Nihat Kocaçınar hakkında (DURUŞMASIZ) inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.
Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.
Sanık vekili temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün (BOZULMASINI) istedi.
Son sözü sorulan sanık vekili savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 14.4.2004 Çarşamba saat 14.00e bırakılmıştı.
Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Zimmet miktarının tespiti açısından öncelikle suç tarihleri itibariyle kooperatife ait tüm gelir ve giderler tespit olunarak, karşılaştırmasının yapılması, zimmet suçunun oluşumu için gider kalemleri arasında gösterilen suça konu gider makbuzu, avans makbuzu ve banka dekontu ile yapıldığı iddia edilen usulsüz ödeme kalemlerinin gider miktarına dahil edilip kasa çıkışının yapılmış olması gerektiği, ayrıca tek başına abartılı gider makbuzların zimmet suçuna vücut vermeyeceği gözetilerek bu konudaki sanıklar vekilinin tevsii tahkikat talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi suretiyle eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması;
Kabule göre de;
29.11.1990 tarihli Resmi Gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 3679 Sayılı Kanunla değişik TCK.nun 202/1. maddesinde yapılan değişiklikten önce failler hakkında para cezası öngörülmemiş olması ve iddianame tarihinden geriye giderek 10 seneden daha önceki eylemlerin zamanaşımına uğramış olduğu, bu eylemlerin teselsüle dahil edilemeyeceği ve sonuç olarak o eylemlerden kaynaklanan zararların para cezasının belirlenmesininde düşünülemeyeceğinden bu tarihe kadar zimmete geçirilen paraların da zimmet miktarına dahil edilmek suretiyle sanıklar hakkında fazla para cezasına hükmolunması,
10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK.nun 30/2. maddesi gereğince bin lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi lüzumu;
4721 Sayılı Yasanın 471 ve TCK.nun 33. maddeleri uyarınca hapis halinin sona ermesine kadar yasal kısıtlılık altında bulundurulmasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek ceza müddeti zarfında yasal kısıtlılığa hükmedilmesi;
Nisbi harcın tespitinde hüküm tarihi itibariyle 1000 lira ve küsurlarının dikkate alınmayacağı nazara alınmamak suretiyle sanıklara fazla nisbi harç tayini;
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy