(5237 S. K. m. 250)
Dava: İrtikap suçundan sanık Zülküf K.'nin yapılan yargılanması sonunda; müsnet suçtan beraetine dair Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2003 gün ve 2003/151 Esas, 2003/233 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Yerel C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık hakkında müşteki Şehmus E.'dan irtikap yoluyla 750 milyon lira almak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın leh ve aleyhinde toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih sebeplerini açıklayan aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer C.Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
Sanık hakkında müşteki Hüseyin Ç. ve arkadaşlarından 250 milyon lira aldığı iddiası ile kurulan hükme gelince;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; Mardin Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme ve Tescil Şube müdürü olarak görevli bulunan sanığın, Mardin-Midyat arası minibüsle yolcu taşımacılığı yapan müşteki Hüseyin Ç.'yı çağırarak, emniyetin ihtiyaçları olduğunu belirtip para yardımı yapın diye söylediği müşteki, belge olmadan arkadaşlar para vermez deyince, sanığın bu defa oğluma sünnet düğünü yapacağım ona katkıda bulunun diye söylemesi üzerine müşteki Hüseyin ve arkadaşlarının bir araya gelerek görüştükleri ve para yardımında bulunmadıkları taktirde sanığın araçlarını rahat çalıştırmayacağını düşünerek aralarında topladıkları 250 milyon lirayı sanığa verdikleri, olayda sanığın icbar boyutuna varmayan müştekilerden para isteme ve alma şeklinde gerçekleşen eyleminin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu ve 5237 Sayılı TCK. hükümleri de irdelenerek sanığın cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy