(5237 S. K. m. 7, 109) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma, bu suça iştirak ve ırza geçme suçlarından sanıklar Hulusi Kaynar, Seyfettin Balcı, Şahin Kaynar, Meryem Kaynar ve Ömer Kaynar'ın yapılan yargılama sonunda; sanıklar Şahin ve Meryem'in alıkoyma suçuna iştirakten beraatlerine, sanık Hulusi'nin ırza geçme suçundan beraatine, alıkoyma suçundan mahkumiyetine, sanıklar Ömer ve Seyfettin'in alıkoyma suçundan mahkumiyetlerine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2003 gün ve 2002/173 Esas, 2003/69 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Müdahilin duruşmada sanıklar Meryem Kaynar ve Şahin kaynar hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle müdahale kararı hükümsüz olacağından müdahil vekilinin bu sanıklara yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine,
Sanık Hulisi Kaynar hakkında ırza geçmek suçundan kurulan beraat ve sanıklar Hulusi Kaynar, Ömer Kaynar ve Seyfettin Balcı haklarında zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 sayılı kanunun 7. ve 5252 sayılı kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Evlenmek maksadıyla sanıklar tarafından zorla kaçırıldığı kabul edilen mağdurenin, cebren kaçırmayı takip eden ırza geçme eyleminin de zor ve tehdit ile işlendiğinin kabulü yerine rızaya dayalı olduğundan bahisle yazılı şekilde sanık Hulusi'nin beraatine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy