(765 S. K. m. 434) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar Halil Gökcel ve Özdilek Gökcel'in yapılan yargılanmaları sonunda: sanıkların hakkında alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarından açılan kamu davalarının TCK.nun 434/1 ve 434/son maddeleri uyarınca ertelenmesine ve düşürülmesine, sanıkların konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetlerine dair Konya-Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2003 gün ve 2003/23 Esas, 2003/86 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık Halil Gökcel hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 434/son maddesi uyarınca düşürülmesine dair verilen hüküm, beraat hükmü gibi sanığın lehine olduğu ve hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı cihetle, bu hükme yönelik temyiz talebinin REDDİNE;
Sanık Özdilek Gökcel hakkında zorla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkındaki kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 434/1. maddesi uyarınca teciline dair verilen hüküm usul ve yasaya uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar Halil Gökcel ve Özdilek Gökcel hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 Sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 Sayılı Kanunun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy