(5237 S. K. m. 31, 109) (5395 S. K. m. 23)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık Ali G.'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 2.6.2005 gün ve 2004/239 Esas, 2005/127 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Hükümden sonra yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 5. maddesi ile değişik 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle kaçırma suçunda eksik ceza tayini kazanılmış hak gözetilmek suretiyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK. nun 109/2. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenip sırasıyla 109/f ve 109/5 fıkraları uyarınca artırımın yapılması suretiyle denetime olanak verecek tarzda hükme varılması gerekirken yazılı şekilde doğrudan sonuç ceza belirlenmesi,
Hüküm tarihi itibariyle her suç için tayin olunan cezaların ayrı ayrı gösterilmesi yerine içtima kararı verilmesi ve ertelememe gerekçesinin içtima cezaya bağlanması,
Sanığın suç tarihindeki yaşı ve tasaddi suçu için öngörülen ceza miktarı nazara alındığında 15.7.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy