(5237 S. K. m.103/2-4-6) (5252 S. K. m. 9/3) (5271 S. K. m. 34, 320)
Dava: Irza geçmek suçundan sanık A'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair ( T. ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.7.2005 gün ve 2004/352 esas, 2005/146 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 Sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34 ve 320. maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, soyut gerekçelerle 5237 Sayılı Kanunun lehe olduğunun kabulü;
9 yaşındaki mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunan sanığın eyleminde yer aldığı kabul edilen şiddet unsurlarının nelerden ibaret olduğunun belirtilmeden, cezasının 5237 sayılı Kanunun 103/4. maddesi gereğince arttırılması,
Aynı yasanın 103/6. maddesinin uygulanma olasılığı nazara alınarak suçun sonucunda mağdurenin beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy