(765 S. K. m. 202) (5271 S. K. m. 264)
Dava: Yaşar E.'in Burdur Ağır Ceza Mahkemesince 765 Sayılı TCK. nun 202/1 ve müteakip maddeleri uyarınca zimmet suçundan mahkum edilip kesinleşmesinden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun zimmet suçuna ilişkin düzenlemelerinin hükümlü lehine görülmesi nedeniyle aynı mahkemece dosya üzerinden verilen 13.6.2005 gün ve 2000/201, 2002/106 sayılı ek karar ile adı geçen hakkında 5237 Sayılı Yasanın 247 ve müteakip hükümleri uyarınca yeniden bir hüküm kurulduğu, hükümlü müdafiinin bu karara karşı 20.6.2005 günlü dilekçesi ile yaptığı itirazın Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 28.6.2005 gün ve 2005/303 müt. sayılı kararı ile bu karara yönelik temyiz isteminin ise Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 18.7.2005 gün 2005/467 müt. sayılı kararı ile reddedilmesi ve hükümlü müdafiinin bu kararı da süresi içinde temyiz etmesi üzerine dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin hükümlü Yaşar E. hakkında verilip kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapan 13.6.2005 günlü ek kararı duruşma dışında dosya üzerinden verilmiş olsa bile temyiz edilebileceği ve bu nedenle hükümlü vekilinin ek karara karşı verdiği 20.6.2005 günlü dilekçesi temyiz niteliğinde olduğu bu itibarla Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 28.6.2005 günlü 2005/303 müteferrik sayılı kararı hukuken geçersiz bulunduğu ve CMK. nun 264. maddesi uyarınca hükümlü vekilinin mercide yanılmasının başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;
Sonuç: Gerekçesi gösterilmek suretiyle 5237 Sayılı Yasanın lehe kabul edilip hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlü vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 13.6.2005 tarih ve 2000/201 Esas, 2001/106 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 16.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy